Wstęp
Jerzy Mieczysław Szymankiewicz to postać, która wpisała się w historię Polskich Sił Powietrznych jako jeden z wybitnych pilotów oraz dowódców. Jego życie i kariera są przykładem determinacji oraz poświęcenia dla ojczyzny, szczególnie w trudnych czasach II wojny światowej. Urodził się 1 lutego 1918 roku w Warszawie, a zmarł 10 czerwca 2003 roku w tym samym mieście. W artykule przyjrzymy się jego życiorysowi, osiągnięciom oraz odznaczeniom, które uzyskał w trakcie swojej kariery wojskowej.
Wczesne lata życia i edukacja
Jerzy Szymankiewicz był synem Mieczysława i Władysławy z domu Pietkiewicz. Swoje pierwsze kroki stawiał w Milanówku, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej. Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie ukończył Gimnazjum Państwowe im. Władysława IV, zdobijając maturę w 1938 roku. Właśnie wtedy zaczęła się jego przygoda z lotnictwem. Jerzy podjął szkolenie szybowcowe na Sokolej Górze koło Krzemieńca, uzyskując kolejne kategorie pilotażowe.
Rok 1938 był dla niego przełomowy – ukończył szkolenie samolotowe w Świdniku, a następnie doskonalił swoje umiejętności pilotażowe w Aeroklubie Warszawskim na samolocie RWD-8. Jego pasja do lotnictwa oraz determinacja doprowadziły go do Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy 30 Dywizji Piechoty przy 82 pułku piechoty w Brześciu nad Bugiem. Wkrótce później, 2 stycznia 1939 roku, został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, gdzie przeszedł intensywne szkolenie na samolotach PWS-26 i PZL P.7a.
II wojna światowa i służba w Polskich Siłach Powietrznych
Po wybuchu II wojny światowej Jerzy Szymankiewicz wraz z innymi pilotami pod dowództwem Witolda Urbanowicza przedostał się do Rumunii, a następnie przez Bejrut dotarł do Francji. Tam został przydzielony do różnych szkół lotniczych, gdzie kontynuował szkolenia jako obserwator i nawigator. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii w 1940 roku, wstąpił do Polskich Sił Powietrznych, uzyskując numer służbowy RAF P-1626.
W styczniu 1941 roku rozpoczął szkolenie na samolotach Hawker Hurricane w 15 Elementary Flying Training School w Carlisle. Już 26 marca 1941 roku został przydzielony do 316 dywizjonu myśliwskiego „Warszawskiego”. Jego pierwsze loty bojowe miały miejsce od kwietnia tego samego roku, a pierwszą walkę powietrzną stoczył już 17 kwietnia 1941 roku. Z biegiem czasu zdobywał doświadczenie i osiągał sukcesy – między innymi otrzymał Polową Odznakę Pilota oraz awans na stopień podporucznika.
Kariera po II wojnie światowej
Po zakończeniu działań wojennych Jerzy Szymankiewicz powrócił do Polski 25 listopada 1946 roku. Jego pierwsze kroki skierowały się do Aeroklubu Warszawskiego, gdzie pełnił funkcję szefa wyszkolenia. Następnie rozpoczął pracę w PLL Lot, gdzie nie tylko zajmował się ruchem lotniczym, ale również wykonywał loty jako pilot. Jego doświadczenie zostało docenione także przez Główny Instytut Lotnictwa, gdzie odbywał loty doświadczalne.
W kolejnych latach Jerzy Szymankiewicz przeszedł przez różne etapy kariery zawodowej związane z lotnictwem. W marcu 1950 roku jednak został negatywnie zweryfikowany jako „element niepewny” i odsunięty od pracy w lotnictwie. Przez jakiś czas pracował w branży budowlanej, ale po „odwilży” w 1956 roku wrócił do swojego zawodu jako pilot sanitarny.
Późniejsze lata i działalność społeczna
W latach późniejszych Jerzy Szymankiewicz wykonał około 3000 lotów ratowniczych i sanitarnych na samolotach i śmigłowcach. Jako pilot doświadczalny pracował w Instytucie Lotnictwa w Warszawie aż do przejścia na emeryturę w październiku 1979 roku. Nie zrezygnował jednak z latania – wykonywał jeszcze loty dla Zakład Usług Agrolotniczych oraz realizował kontrakty za granicą.
Jerzy Szymankiewicz był aktywnym członkiem Warszawskiego Stowarzyszenia Lotników Polskich i nieustannie angażował się w sprawy związane z lotnictwem oraz wspieraniem młodych adeptów tej profesji.
Odznaczenia i wyróżnienia
Za swoje zasługi i odwagę Jerzy Szymankiewicz został odznaczony wieloma medalami oraz wyróżnieniami. Wśród nich znajdują się: Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8439, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyż Walecznych czterokrotnie. Oprócz tego otrzymał Medal Lotniczy trzykrotnie oraz Polową Odznakę Pilota.
Swoją karierę wojskową zakończył ze stopniem pułkownika, co jest świadectwem jego zaangażowania oraz umiejętności jako pilota i dowódcy.
Zakończenie
Jerzy Szymankiewicz pozostaje symbolem odwagi oraz poświęcenia dla ojczyzny. Jego życie to historia o determinacji, walce oraz pasji do latania. Dzisiaj jest wspominany nie tylko jako znakomity pilot i dowódca dywizjonu myśliwskiego, ale także jako osoba, która po zakończeniu kariery wojskowej kontynuowała swoją miłość do lotnictwa i wspierała rozwój tej dz
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).